يه دختر كوري تو اين دنياي نامرد زندگي ميكرد .اين دختره يه

 دوست پسري داشت كه عاشقه اون بود.دختره هميشه مي گفت

اگه من چشمامو داشتم و بينا بودم هميشه با اون مي موندم يه روز

 يكي پيدا شد كه به اون دختر چشماشو بده. وقتي كه دختره بينا

شد ديد كه دوست پسرش كوره. بهش گفت من ديگه تو رو نمي

خوام برو. پسره با ناراحتي رفت و يه لبخند تلخ بهش زد و

گفت :مراقب چشماي من باش.

اگر باران بودم آنقدر مي باريدم تا غبار غم را از دلت پاك كنم اگر اشك

 بودم مثل باران بهاري به پايت مي گريستم اگر گل بودم شاخه اي

از وجودم را تقديم وجود عزيزت ميكردم اگر عشق بودم آهنگ

دوست داشتن را برايت مينواختم ولي افسوس كه نه بارانم نه

اشك نه گل و نه عشق اما هر چه هستم دوستت دارم.